گر غایبی هر دم چرا آسیب بر دل میزنم ور حاضری پس من چرا در سینه دامت میکنم؟
دوری به تن لیک از دلم اندر دل تو روزنیست زان روزن دزدیده من چون مه پیامت میکنم
"مولانا"
بویی در جان تو میپیچد و مشامت را مینوازد، اما نمیدانی از کدام گل تراویده است. نام حقیقی و ماهیت و تبار آن گل را نمیشناسی. تنها میتوانی با این بو که جهان را به کام تو شیرین میکند مستی کنی و به آن دل ببازی.
برچسب:
نویسنده: کسری امیری