چقدر بدهکاریم؟!

دقت کردید ما چقدر به یکدیگر 1! چرا سریع فکرتان رفت طرف پول و قرض و وام؟! مگر بدهی فقط پول است؟ مسلماً نه! همانطور که دارایی ما فقط میزان درآمد و پساندازمان نیست. وقتی همه ما داراییهای بهمراتب ارزشمندتر از پولداریم، میتوانیم بدهکاریهایی بهجز پول هم داشته باشیم!

وقت و زمان، قولهایی که به یکدیگر میدهیم، حرفهایی که بین ما ردوبدل میشود، همه و همه میتواند ما را طلبکار یا بدهکار کند!

تعجب نکنید! مگر چیزی مهمتر از زمان در این دنیا وجود دارد؟ یقیناً نه! خوب وقتی ما براثر کوتاهی یا بیتوجهی باعث شویم فرد یا افرادی وقتشان را از دست دهند، به آنها بدهکار میشویم!

وقتی قولی میدهیم و کسی را دلگرم میکنیم و بعد بهسادگی همهچیز را فراموش میکنیم، به آن دل امیدوار بدهکاریم!

زمانی که بدون ذرهای فکر، حرفی میزنیم و فکری را مشوش میکنیم و آرامش را از کسی میگیریم، بازهم بدهکاریم!

همه اینها بدهکاریهای ماست که شاید بسیار مهمتر از قرضها و قسطهای عقبافتاده باشد، زیرا آنها را میشود جبران کرد و با پرداخت جریمه و سود پول و هزار راه دیگر، تسویهحساب کرد ولی تسویه بادلهای امیدوار و چشمهای به راه مانده و آرامش ازدسترفته خیلی سخت است!

از همه بدتر بسیاری از ما به خودمان هم بدهکاریم! برای تمام حرفهایی که نزدیم، کارهایی که دوست داشتیم و میتوانستیم و نکردیم، لحظاتی که بیدلیل و بیجهت اوقات خودمان را تلخ کردیم و به خاطر تمام مهربانیهایی که از خودمان دریغ داشتیم!

شاید علت بسیاری از خمودگیها و دلمردگیهای ما همین بار سنگین بدهیها باشد. درست مثل کارمندی که مجموع قسطهایش چندین برابر حقوقش است! او چارهای ندارد جز اینکه اضافهکاری کند و آرامآرام قسطهایش را بدهد تا کمر راست کند. بسیاری از ما هم باید برای رها شدن از اینهمه بدهی اضافهکاری کنیم. اضافهکاری در مهربانی به خود و دیگران، در عمل کردن به قولهایی که دادیم، در انجام کارهایی که دوست داریم، در توجه کردن و احترام گذاشتن به عقاید و وقت و آرامش دیگران و هزاران نکته ظریف دیگر که در زندگی ما وجود دارد.

باید از جایی شروع کنیم، پیش از آنکه کمر زندگی ما زیر بار اینهمه قرض و بدهی بشکند، چون گاهی کمر زندگی بد میشکند، آنقدر بد که جایی برای جبران نمیگذارد!