لطفاً سر جایت باش

شغل هرکس نشانگر وظیفه اجتماعی اوست و مردم نیز در وهله اول همان انتظارات را از او دارند. مردم از یک فروشنده توقع دارند اجناس باکیفیت و قیمت مناسب داشته باشد، از معلم میخواهند درست و صحیح تدریس کند، از پزشک میخواهند بهترین شیوه درمانی را تجویز کند و از یک کارمند میخواهند کارش را به بهترین وجه انجام دهد و همینطور الیآخر.

مسلماً رعایت اصول اخلاقی و ادب نیز در همه مشاغل باید رعایت شود و اگر این نکته با انجام خوب و بهموقع وظایف تلفیق شود، آن فرد بهعنوان یک انسان موفق اجتماعی شناخته میشود.

آنچه در بالا گفته شد، اولین و سادهترین اصل برای داشتن یک زندگی اجتماعی موفق است که متأسفانه گاهی فراموش میشود. همه ما با افرادی برخورد کردهایم که انسانهایی بینهایت مهربان و خوشمشرب هستند و از هیچ کمکی به دیگران دریغ نمیکنند ولی آنقدر به این مسائل بها میدهند که وظایف اجتماعی خود را فراموش میکنند. این گروه از افراد به همان اندازه که خوب هستند میتوانند برای خود و اجتماع مشکلآفرین باشند.

بهعنوانمثال تعمیرکار ماشینی را در نظر بگیرید که بسیار مهربان و خوشاخلاق بوده، بهموقع سرکارش حاضر میشود، با چای از مشتریانش پذیرایی میکند، پای درد دل آنها مینشیند و بسیار خوشصحبت است و در میان اینهمه مهربانی فراموش میکند که ماشینها را بهموقع تعمیر کند و تحویل دهد یا آنقدر نگران پذیرایی از مشتریانش هست که در کارش اشتباه میکند. طبیعی است که مردم ترجیح میدهند ماشین خود را به تعمیرکاری بسپارند که در کارش دقیقتر است حتی اگر پذیرایی گرمی از آنها نشود.

این مشکلی است که امروزه فراوان دیده میشود. آدمهای خوبی که در جای درستی قرار نگرفتهاند. انسانهای مهربانی که آنقدر نگران مهربانی کردن هستند که وظایف خود را فراموش میکنند و افراد مثبتی که کارآمد نیستند.

این مسائل عواقب بدی به همراه دارد. کارهایی که بر زمین میماند یا اشتباه انجام میشود یا اصلاً انجام نمیشود ازیکطرف و مراجعین سرخورده و پریشان از سوی دیگر و بدترین وجه این قضیه میدانید چیست؟

شاید بدترین قسمت این ماجرا همان انسانهای مهربان و خوب باشند که پس از مدتی میبینند با همه نیکیهایی که کردهاند و میکنند، طرد میشوند و هیچکس توجهی به آنان ندارد. مطمئن باشید آدمی که مهربان است وقتی میبیند از طرف مراجعینش انتخاب نمیشود و دیگری را به او ترجیح میدهند، اندوهگین و سرخورده شده و فکر میکند مهربانی دیگر خریداری ندارد. درحالیکه مشکل اصلی عدم آشنایی افراد با وظایف اجتماعی است. مسئلهای که متأسفانه در جامعه ما بسیار دیده میشود.

علوم اجتماعی مانند جامعهشناسی و روانشناسی، در حقیقت آموزش چارچوبهای زندگی است که برای همه افراد در هر سن و شغلی لازم است. آشنایی با این مسائل میتواند زندگی را سادهتر و زیباتر کند و از بروز مشکلات پیچیده جلوگیری کند. شاید آشنایی با این علوم و آموزش اصول آن به همه افراد جامعه بتواند گره نهچندان کور مشکلات راحل کند. گرههایی که اگر زود به آنها رسیدگی نکنیم به معضلاتی تبدیل میشود که حل کردن آنها وقت و انرژی زیادی را میطلبد.

یادش به خیر در دوران دانشجویی استاد جوانی داشتیم بسیار بامعلومات و بسیار کجخلق و بداخلاق ولی عجیب اینکه باوجود اخلاق نهچندان خوبش همه ترجیح میدانند آن درس را با او بگیرند چون میدانستند بهره علمی که از او خواهند برد، ارزش تحمل اخلاقش را خواهد داشت. استاد بداخلاق پس از چندترم، آنقدر از استقبال دانشجویان به وجد آمده بود که کمی خوشاخلاقتر شده بود و از سوی دیگر تلاش میکرد ازنظر علمی خود را در سطح بالایی نگه دارد، درحالیکه استادان باسابقهتر از او چندان موفق نبودند.

این همان نکتهای است که باید به آن توجه کنیم، تلاش برای انجام وظایف شغلی و اجتماعی به بهترین شکل. به عبارت سادهتر باید سعی کنیم سر جای خودمان بایستیم. همین و بس.