دلم خیلی گرفته! هیچوقت اینقدر غمگین نبودم! تنهایی یه چیزه، انتخاب نشدن یه چیزه ولی طرد شدن خیلی دردناکه و من الآن طرد شدم! البته این مسئله بارها و بارها تو زندگی من تکرار شده، بچه که نیستم، سنی ازم گذشته ولی همیشه باهم ردیفهای خودم مقایسه میشدم اون هم از طرف آدمهای ارزشمند ولی این دفعه...
اصلاً تقصیر خودمه! یه مدت بیخیال همهچیز شده بودم و داشتم بهتنهایی عادت میکردم که یه دفعه به سرم زد با زمان پیشبرم و رفتم سراغ اینترنت و یه عکس از خودم با کلی توضیح و تفسیر گذاشتم تو یه سایت مهم و معتبر و پربازدید و همه این غم و غصهها از اونجا شروع شد.
واقعاً سایت شلوغی بود. اوایل اصلاً کسی سراغ عکسم نمیآمد، بعد از چند روز یکی دو نفر اومدن و یه نگاهی به هم کردن، ولی دیروز... آخ آخ! کاش او هم مثل بقیه بود ولی او اومد، عکسم را نگاه کرد، توضیحات را خواند، حتی انتخابم کرد بعد یه دفعه... یاد اون لحظه که میافتم گریهام می گیره! درست زمانی که داشتم از خوشحالی پر درمیاوردم انگشت زمخت و کلفتش را روی موس تکان داد و من را از سبد خریدش حذف کرد! به همین راحتی! فکر میکنید برای چی؟ به خاطر قیمت نبود! آدم پولداری بود، در عرض نیم ساعت ده میلیون تومن از اون فروشگاه اینترنتی خرید کرده بود! در آخرین لحظه زنش اومد کنارش و یه نگاهی به لیست خریدها کرد و گفت: این کتاب را واسه چی خریدی؟
فکر کنید! اصلاً اسمم را هم نخواند! اونوقت آقا جوابی داد که دلم میخواست فریاد بکشم! گفت: توضیحاتش را بخون، فکر کنم خیلی کلاس داره، گفتم بخریم بذاریم تو اون قفسه!!
بعد خانمه گفت: نه بابا! یه گلدون طلایی تو فروش ویژه هست، اون با قفسه مشکی تو سالن خوب ست می شه! بعد من را از سبد خریدشون حذف کردن!
تمام این سالهایی که تو مغازه کتابفروشی خاک خورده بودم، اینقدر به هم توهین نشده بود. در همه این بیست سالی که از چاپم می گذره و خیلی موردتوجه قرار نگرفتم، خودم را قانع میکردم که: مردم پول ندارن، جلد قشنگی ندارم، کتابهای دیگه بیشتر به چشم میان و خلاصه هزار جور دلیل و برهان واسه خودم میآوردم ولی دیروز طرف پول داشت، همهچیز داشت ولی من را گذاشت کنار و یه گلدون گنده و بیقواره را انتخاب کرد.
دلم می خواد برم یه گوشهای گموگور بشم، دلم می خواد هیچکس را نبینم، کاش میشد از این سایت بیام بیرون، دلم می خواد اینقدر خاک رویم بشینه که اصلاً دیده نشم! راستی مردم همه کشورها اینقدر کم کتاب می خونن یا مردم اینجا اینطوری هستن؟ باید یه چرخی تو اینترنت بزنم تا جواب سؤالم را پیدا کنم!
برچسب: مطرود,
نویسنده: کسری امیری