خانه ارواح

مسافرت خیلی خوبه ولی وقتی دو هفته سفر بری واقعاً دلت برای خونه وزندگیات تنگ می شه! وای چقدر خوشحالم که دارم میرسم خونه! آخ چقدر خستهام! خوب ساعت سه نصفهشب هم هست! الآن فقط باید برم و بخوابم!

چرا چراغ پارکینگ خاموشه؟ این چراغ همیشه روشن بود! خوب مهم نیست بذار در را بازکنم خودم روشن میکنم! وای چرا این در اینقدر جیرجیر می کنه؟ همیشه اینطوری نبود! انگار همهچیز خونه عوضشده! خوب این هم چراغ! آخی روشنایی خیلی خوبه! از تاریکی بدم میاد! عجیبه، ماشین هیچکس تو پارکینگ نیست! نصفه شبه! یعنی همه باهم رفتن بیرون؟ آسانسور هم خرابه! خدایا چرا خونه اینطوری شده؟ حالا باید با این دو تا چمدون سهطبقه را بالابرم! چارهای نیست! یواشیواش می رم.

خوب یک طبقه را رفتم. خوبه یه نفسی تازه کنم. یا علی! برم تا زودتر برسم خونه و بخوابم. این خردهشیشهها چیه؟ ایوای پنجره پاگرد طبقه دوم شکسته؟ نگاه کن! انگار یکی با مشت زده وسط شیشه. خوب چرا هیچکس اینجا را تمییز نکره؟ انگار هیچکس تو این خونه نیست! سر درنمی یارم!

خوب خداروشکر! این سری پلهها را برم رسیدم خونه! وای چه بوی بدی! خدایا اینجا چه خبره! بذار چمدون ها را بذارم تو خونه! خوب این از وسایلم! بوی بد از طبقه بالاست! خوبه یه سر برم ببینم چه خبره! اوه اوه بو از خونه ملک خانمه! چی؟ خونه ملک خانم! نکنه پیرزن بیچاره تو خونه مرده و جسدش بوگرفته؟ پیرزن بیچاره تکوتنها زندگی میکرد، حمید آقا همیشه میگفت فقط یه دختر داره که اون سر شهر زندگی می کنه! یعنی دخترش یه تلفن هم نزده؟ یعنی حمید آقا و حسین آقا این بو را متوجه نشدن؟ حسین آقا! من همیشه به این آدم مشکوک بودم، یه کم زیادی حواسش به ملک خانم بود! انسانیت و همسایه دوستی یه چیزه ولی اینکه آدم همه حواسش به یه پیرزن ثروتمند و تنها باشه یه چیز دیگه است! نکنه حمید آقا رفته مسافرت و حسین آقا ملک خانم را کشته و فرار کرده! شاید شیشه هم برای همین شکسته! آره خونه حسین آقا طبقه دومه! حتماً موقع فرار خیلی عجله داشته! باید یه زنگ به حمید آقا بزنم! ببین این دو هفته که نبودم چه اتفاقهایی افتاده! بیچاره ملک خانم! حمید آقا هم که جواب نمیده! آخ حواسم نبود نصفه شبه! چکارکنم! چرا اینقدر سردم شد؟ تو تابستون لرزم گرفته! خوبه در را محکم قفل کنم و بخوابم، صبح یه فکری میکنم. این صدای چیه؟ صدای خنده یه زنه! نه صدای خنده ملک خانمه! بنده خدا همیشه میگفت من این خونه را خیلی دوست دارم! حتماً شبها روحش برمی گرده اینجا! وای داره در می زنه! موبایلم هم زنگ می خوره! خدایا کاش برنگشته بودم! چه خوب! حمید آقاست که زنگ می زنه!

- حمید آقا! کجایی شما! اگه بدونی تو خونه چه خبره!

- سلام رسیدن به خیر! چه خبره! خبری نیست!

- خبری نیست! ملک خانم را کشتن!

- چی می گی پسر! در را بازکن ببینم! مثلاینکه حالت خوب نیست!

- تو کجایی!

- پشت در!

چقدر خوب! پس حمید آقا برگشته! بذار در را بازکنم!

- سلام! نمی دونی چقدر از دیدنت خوشحال شدم!

- منم همینطور! تو حالت خوبه! چرا رنگت پریده! چرا میلرزی!

- نمیشنوی! این صدای خنده ...

- آهان! آسانسور خرابشده! ملک خانم هم که نمی تونه چهار طبقه را بره بالا! حسین آقا کولش کرده داره میاردش بالا، پیرزن هم خندهاش گرفته نصفهشبی همهجا را گذاشته رو سرش!

- شماها کجا بودین؟

- عروسی نوه ملک خانم! خودش که یه ده روزیه رفته خونه دخترش، همه ما را هم دعوت کرده بود، عصر که داشتیم میرفتیم یه دفعه آسانسور گیر کرد، فردا زنگ میزنم بیان درستش کنن! تو خوبی؟ مریض شدی؟

صدای حسین آقا از طبقه پایین میاد.

- ببین ملک خانم، عصر که طوفان شده، شیشهها شکسته!

حسین آقا نفسزنان به طبقه سوم می رسه، ملک خانم مرتب و سرو حال رو کولشه!

سلام و احوالپرسی میکنم! ملک خانم می گه: خوبی پسرم! خوش گذشت؟ جات تو عروسی خیلی خالی بود! چرا رنگت پریده؟

آرام می گم: ملک خانم ببخشید یه بوی بدی از خونه تون میاد!

- آخ آخ دیدی چی شد؟ روز آخر یادم رفت کیسهزباله را ببرم! حالا تا صبح خفه می شم!

نگاهی به ساعت میکنم و می گم: چیزی تا صبح نمونه! بیاین اینجا تا یه چایی بخوریم، صبح شده!

حمید آقا دستی به شانهام می زنه و می گه: تو بشین من چایی درست میکنم! اصلاً حالت خوب نیست، از رنگ و روت خبر نداری! مثل کسی شدی که از شهر ارواح برگشته! راستی مسافرت کجا رفته بودی؟!