دو همسفر

روی صندلی نشست. با خودش فکر کرد: چه خوب! حالا پنج شش ساعت در اتوبوس هستم و می تواتم با آرامش به مناظر بیرون نگاه کنم، موسیقی گوش کنم، کتاب بخوانم. واقعاً آدم گاهی به چنین آرامشی احتیاج دارد...

روی صندلی نشست. با خودش فکر کرد: وای حالا باید چندین ساعت تو اتوبوس بنشینم. کاش با هواپیما یا قطار به مسافرت میرفتم! کاش زودتر برسیم. خدا به خیر کند!

با لذت به منظرههای اطراف نگاه میکرد. دلش میخواست کوچکترین جزئیات را در ذهنش حک کند. چمنهای تازه درآمده، خانههای روستایی، مرغها و خروسها که آزادانه در میان چمنها راه میرفتند، درختان تازه جوانهزده، صدای رود همه و همه برایش زیبا و جذاب برد. چند نفس عمیق کشید و فکر کرد: چهکار خوبی کردم به اینجا آمدم. روحم تازه شد. ناگهان متوجه دختر کوچک روستایی شد که از پشت پنجره به او خیره شده بود. لبخندی زد و برایش دست تکان داد. دخترک خندید و با خجالت چهره زیبایش را پشت پرده پنهان کرد. با دست برایش بوسهای فرستاد و آرام دور شد...

کلافه بود. اصلاً نمیفهمید چرا به اینجا آمده؟ فکر کرد: چه اشتباهی کردم! هیچکدام از عکسهایی که گرفتم خوب نشد. مرغ و خروس که قشنگی ندارد! خانهای روستایی نظرش را جلب کرد. جلوی آن ایستاد تا یک سلفی بگیرد. عکس را گرفت و نگاه کرد. متوجه دختربچهای شد که کنار پنجره بود و در عکسش افتاده، خونش به جوش آمد. با خودش گفت: حالا باید بنشینم و این عکس را ادیت کنم!

نفسش از خوشحالی بندآمده بود. فکر اینکه درجایی قدم میزند که قدمتی چهارهزارساله دارد، باعث شده بود شاد شود. با هیجان به همهجا سرک میکشید و با لذت در میان کورهراههای خاکی قلعه قدیمی راه میرفت. وقتی از قلعه خارج شد برگشت و با غرور نگاهی به آن انداخت. خیلی هیجانزده بود و همین هیجان باعث شد خستگی راه و سفر را فراموش کند...

بااحتیاط در میان قلعه قدیمی راه میرفت. نگران بود لباسش خاکی شود. نمیتوانست بفهمد دیدن یک ساختمان نیمه مخروبه و خشتی چه لذتی دارد. فکر کرد: برای چه اینجا آمدم؟ وای کلافه شدم. چقدر خاک! حوصلهاش سر رفت. بهسرعت از قلعه خارج شد و به سمت ماشین رفت.

هفت هشتتا کیسه پلاستیک در دستش بود. از خریدن صنایعدستی خسته نمیشد. با لذت در بازار به اینطرف و آنطرف میرفت. دلش میخواست همه را میخرید و با خودش به خانه میبرد. ولی میدانست که این کار شدنی نیست. خسته ولی شادبود. گوشهای نشست و به کیسههای خریدش نگاه کرد و فکر کرد چقدر خانهاش با این وسایل قشنگ میشود...

بهشدت پشیمان بود. فکر میکرد پولش حرام شده است. نمیتوانست بفهمد که همسفرش چگونه اینقدر شاد و خوشحال است. بیهدف در بازار پرسه میزد و مغازههای سنتی و مدرن را نگاه میکرد. حوصله نداشت. فکر کرد بهتر از اینها را میتوانم در شهر خودم بخرم. خسته بود و دلش میخواست به خانه برگردد.

ساعت دوازده و نیم شب بود که به خانه رسید. کفشهایش را بهسختی درآورد و با خوشحالی وارد خانه شد. به پاهایش نگاه کرد که به دلیل ساعتهای طولانی نشستن در اتوبوس و پیادهروی بهشدت ورمکرده بود. خندهاش گرفت. پاهایش دست مثل متکا شده بود. ساکهایش را گوشهای گذاشت. دوش گرفت، یک لیوان چای خورد با شادی روی تختش دراز کشید. آن شب تا صبح خواب میدید که با دخترک زیبای روستایی در قلعه قدیمی چهارهزارساله قدم میزند...

نیمهشب بود که به خانه رسید. خسته و کلافه ساکهایش را گوشهای گذاشت. در ذهنش هزینههای سفر را با پولی که آژانس مسافرتی از او گرفته بود مقایسه میکرد و فکر کرد: عجب سودی میکنند. این محاسبات باعث شد احساس پشیمانیاش بیشتر شود. بیحوصله روی تخت دراز کشید و فکر کرد: دوباره روزهای تکراری در خانه ماندن شروع شد! آن شب تا صبح از این پهلو به آن پهلو شد و هیچ خوابی ندید!