از ماست که برماست

وارد اداره شد و بدون توجه به تابلوهای راهنما از پلهها بالا رفت و وارد اولین اتاقی شد که درش باز بود. کارمندی پشت کامپیوتر نشسته بود و بهسرعت تایپ میکرد.

- من برای تشکیل پرونده اومدم.

کارمند نگاهی به درخواستش کرد و گفت: تا آخر راهرو که رفتید بپیچید دست راست اولین اتاق. شماره اتاق 205 هست.

بدون هیچ تشکری رفت. کارمند دوباره مشغول کار شد.

چند لحظه بعد دوباره آمد.

- کسی تو اتاق نبود! در هم بسته بود.

کارمند: من اطلاعی ندارم. لطفاً از اطلاعات سؤال کنید.

- اطلاعات! وای نمی تونم دوباره برم پایین. شما یه زنگ میزنی سؤال کنی؟

کارمند درحالیکه همه حواسش به مونیتور بود گوشی را برداشت و شمارهای گرفت و با اطلاعات صحبت کرد.

کارمند: اطلاعات می گه بچههای اون اتاق رفتن ماموریت تا یک ساعت دیگه برمی گردن.

- یک ساعت! ایوای من چهکار کنم؟

کارمند: مدارک موردنیاز روی تابلوهای جلوی اتاقها نوشتهشده. شما می تونی این مدت مدارکتون را کامل کنید.

پنج دقیقه بعد:

- می شه یه کپی از کارت ملی من بگیرید. کپی ندارم.

کارمند: یه دونه را براتون میگیرم ولی آنطرف خیابون مغازه کپی و زیراکس هست.

- می تونم اینجا بشینم درخواستم را بنویسم.

کارمند: خواهش میکنم. بفرمایید.

کارمند دوباره مشغول کار میشود. دستانش سریع روی کیبورد حرکت میکند. با نگرانی به ساعت نگاه میکند. کاملاً مشخص است که عجله دارد.

- می شه یه نگاهی بکنید ببینید این درخواست خوبه؟

کارمند: ببخشید من تا نیم ساعت دیگه باید این گزارش را تحویل بدم.

- فقط یه نگاه بکن. ثواب داره.

کارمند بهسرعت نگاهی به درخواست میکند و میگوید: اسم، شماره تماس، تاریخ و امضاء نداره!

- می شه خودکارتون را یه دقیقه بدید.

کارمند درحالیکه سعی میکند آرام باشد، خودکار را به دست اربابرجوع میدهد.

دو دقیقه بعد:

- می شه یه زنگ بزنید ببینید همکارانتان آمدند؟

کارمند خود را به نشنیدن میزند.

- می شه یه تلفن به اتاق 205 بزنید؟

کارمند: ببخشید من کاردارم.

- یه تلفنه خوب، مگه چی می شه؟

کارمند زنگ میزند. کارمندان اتاق 205 برگشتهاند.

کارمند: آمدهاند. می تونید تشریف ببرید تا کارتان را انجام دهند.

پنج دقیقه بعد:

- همه مدارکم کامله. فقط یه کپی از درخواست می خوام.

کارمند: کپی اونطرف خیابون هست.

- این دستگاه که بغلدست شماست. یه کپی مگه چی می شه؟ پولش را میدم.

کارمند: پول نمی خوام. این دستگاه اداره است. هر چیزی قانونی داره.

با عصبانیت کپی را میگیرد و دوباره مشغول به کار میشود.

پنج دقیقه بعد:

- پروندهام کامل شد. یادم رفت شماره مستقیم اون اتاق را بگیرم. می شه شماره مستقیم اتاق 205 را به من بدین. حوصله ندارم تا ته راهرو برم.

کارمند چشم از مونیتور برنمیدارد. درحالیکه دستانش از عصبانیت میلرزد. شمارهای را روی کاغذ مینویسد و به دست اربابرجوع میدهد.

دو دقیقه بعد، اربابرجوع دیگری وارد اداره میشود. به اتاق کارمند میرود در میزند و میگوید: ببخشید برای بررسی پروندههای قدیمی...

کارمند با عصبانیت فریاد میزند: مگه اینجا اطلاعاته؟ اطلاعات طبقه اول از اونجا سؤال کنید...

و این ماجرا هرروز و هرروز و در همهجا تکرار میشود!